Hondenpension zonder hokken, hondenschool en gedragsbegeleiding
 

Over mij

                            

Ik ben Marian Lamp, geboren in 1956, stichter en eigenaar van De Hondenhut.

Veel mensen moeten er niet aan denken, maar voor mij bestaat niets mooiers dan een groep honden om mij heen! Kijken hoe ze met elkaar communiceren, een band met een hond opbouwen, lopen in het bos of op het strand. Maar ook: het intensieve contact met de “mens achter de hond”, daarin ontdekken wat juist hún baas/hondcombinatie zo uniek maakt en vanuit dit gegeven samen met de eigenaar toewerken aan een gedragsverandering. Een workshop bij Klaas Wijnberg op Ameland (de hondenfluisteraar) deed mij beseffen dat het werken met honden en hun mensen is waar mijn hart naar uitgaat. Het is hetgeen ik het liefst doe, en waar ik goed in blijk te zijn. Die week bij Klaas heeft mij geïnspireerd om op zoek te gaan naar wegen om van het bezig zijn met honden mijn vak te maken. Zo ben ik begonnen aan de opleiding tot gedragstherapeut voor honden. Sinds 2003 begeleid ik mensen met ‘honden met een bijzonderheid’    en in hetzelfde jaar ben ik ook gestart met de vakantie- en dagopvang. Nadat ik het eerste deel van de opleiding tot gedragstherapeut voor honden heb afgerond (evenals het theoretisch gedeelte van de opleiding tot Kynotrain instructeur), kwam ik 2003 in contact met Canis – het door dr. Erik Zimen opgericht Centrum voor Kynologie in Duitsland. Hier wordt een zeer brede studie aangeboden, die opleidt tot kynologisch expert, zowel voor het houden en verzorgen van honden, tot training en gedragstherapie. Buiten het feit dat deze studie zeer breed en diep is, met docenten uit binnen- en buitenland, onderschrijf ik met hart en ziel het motief voor het oprichten van deze opleiding.
Dit komt (kort door de bocht) erop neer dat in onze tijd en maatschappij de hond zijn oorspronkelijke functie is kwijtgeraakt en de hond (veel te) vaak gezien wordt als een mens met vacht. Het resultaat hiervan is dat de hond een leven leidt dat geen recht doet aan zijn aard, en dat de rest van onze maatschappij -het merendeel van de mensen heeft géén hond en kiest er ook niet voor – in negatieve zin met onze honden geconfronteerd wordt. Ze hebben er last van. Gevolg hiervan is weer dat hondenbezitters (en dus onze honden!) steeds meer beperkt worden, bijna nergens meer los mogen lopen etc. En het einde daarvan is nog niet in zicht.
Alleen wij hondenbezitters kunnen ervoor zorgen dat aan de ene kant de kloof tussen mensen met- en mensen zonder honden niet nog groter wordt, en aan de andere kant de hond (weer) mag zijn wat hij is: hond!!
Canis onderscheid zich van andere opleidingen door de overtuiging dat de relatie tussen de eigenaar en de hond bepaalt, hoe het samenleven tussen mens en hond verloopt. Pas als binnen deze relatie iets verandert, kan het gedrag van de hond worden beinvloed en kan gedrag veranderen.

Voor deze 4-jarige studie bij Canis heb ik in december 2007 mijn diploma voor hondentrainer en gedragstherapeut voor honden behaald. Sindsdien bezoek ik regelmatig bij- en nascholingen voor hondentrainers bij en volg seminars en workshops.

Zie hier een opsomming van mijn kynologische opleidingen en bijscholingen 

Een korte stage bij de Kynologenclub Kennemerland in 2004 werd in het voorjaar van 2005 gevolgd door een stage bij een Spaans dierenasiel en in 2006 bij een dierenarts..

Naast mijn studie en de hondenopvang en gedragstherapie was ik tot januari 2008 werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg, waar ik 30 jaar mijn beroep als psychiatrische verpleegkundige heb uitgeoefend. Sinds januari 2008 ben ik full-time bezig met honden en hun mensen.

Na 22 jaar in Haarlem gewoond te hebben, ben ik in mei 2006 verhuisd naar Goch, vlak over de Duitse grens bij Nijmegen. Een hele operatie, zo’n verhuizing naar het buitenland, maar bijna alle buren zijn Nederlanders en als ik de straat uit linksaf ga sta ik weer bij Blokker en de DA drogist voor de deur en kan ik een heus patatje oorlog halen  

De dag- en vakantieopvang werd steeds drukker en daarom was ik zeer blij dat Alexandra Lucke sinds december 2004 De Hondenhut kwam versterken. Zij was daar 5 dagen in de week aanwezig maar verhuisde medio 2006 met haar man naar Portugal. Alexandra was de motor achter de verhuizing naar Goch en heeft ongeloofelijk veel werk voor de Hondenhut verricht.

Ons team bestaat uit

Tom Daams, mijn jongste zoon – in het "gewone" leven oorlogsfotograaf, als hij hier is keigoed met de honden en ze vreten hem allemaal op. Tom heeft het talent om de hele hondengroep in een vrolijke stemming te brengen – en toch de controle te hebben. Dat kunnen niet veel mensen! Tom werkt al lang mee en als ik weg moet kan ik alles met een gerust hart bij hem achterlaten.
klik hier voor zijn website!

Ilse Stötzel is onze goede geest – dag voor dag maakt zij weer schoon wat hond (en mens!) vies gemaakt hebben. Zij zorgt er goed geluimd voor dat elke hond elke dag weer in een schoon en zacht bedje kan kruipen. Overal in huis voel en ruik en zie je de sporen van haar handen – voor ons én voor de honden is Ilse goud waard.

Regina Emmerich zorgt ervoor dat belastingadviseur en belastingdienst niet ontevreden worden en heeft mij daarmee een gigantische last van de schouders genomen. En als nood aan de man is is zij meteen ter plekke, verzorgt de zieke mens, doet boodschappen, ruimt drollen, rijdt naar de dierenarts, kortom doet wat nodig is.

Last but not least is er een aantal mensen die een heleboel doen, heel bescheiden, als kabouters – ze bestaan echt. Zonder Isabelle, Janine und Ilona zou de auslauf niet functioneren en als nood aan de man is staan ze onmiddellijk klaar. Geweldig zijn ze, allemaal, en wat ben ik ze dankbaar.

Met gepaste trots kan ik vermelden dat De Hondenhut per juli 2005 door Aequor, het kenniscentrum voor het bedrijfsleven en beroepsonderwijs, is erkend als leerbedrijf voor de opleiding Dierverzorging (niveau 2, 3 en 4). Regelmatig zult u bij ons stagiaires aantreffen van deze opleiding.
Sinds eind 2006 ben ik ook voor de Duitse opleidingen dierverzorging erkend opleidingsbedrijf. In Duitsland zijn wij tevens erkend door het ‘veterinairamt’ , door wie wij gecontroleerd worden op naleving van de wettelijke regels. Sinds kort is het in Duitsland mogelijk, als hondenschool en gedragstherapeut door de overheid (dus niet door een beroepsvereniging zoals in Nederland) te worden gecertificeerd. Door tijdsgebrek blijft dit voorlopig een plan. Jaarlijks minimaal twee bijscholingen is een eis die ik mij zelf opleg – ten eerste omdat het leuk en spannend is, ten tweede omdat ik naar mijn klanten toe de verplichting heb op de nieuwste stand van wetenschappelijke ontwikkelingen te zijn.