Hondenpension zonder hokken, hondenschool en gedragsbegeleiding
 

De dagindeling in De Hondenhut:

De dag begint voor mij tussen 5 en 6 uur (koffie, administratie, mail…) en voor de honden tussen 7 en 8 uur. Dan gaat de deur open en iedereen stormt naar buiten.
Tussen 10 en 11 uur gaat iedereen weer naar binnen en wordt er gegeten en na het eten wordt gerust.

Honden zijn loopdieren, daarom is het mijns inziens niet genoeg als ze op een speelweide aan zichzelf worden overgelaten.

Gelukkig hebben we hier méér dan alleen een speelweide – we hebben een park. De helft van het 3 hectare grote en veilig omheinde terrein is weiland, de rest bestaat uit veel oude eiken, andere bomen en struikgewas. In de zomer dus veel schaduw, maar ook een avontuurlijk geheel met veel kruip-door sluip-door plekken. Hier staat ook de 200m2 grote “hondenhuiskamer”, ooit paardenstal, met altijd een open deur om tussendoor uit te rusten. Boven de stal is nog een grote hooizolder waar veel honden graag rondrennen en muizen jagen.

Op het weiland staat de geweldige uitkijktoren voor de honden die hun kingdom graag overzien en er zijn een hangbrug en nog wat klimtoestellen en een grote trampoline. Bomen die zijn omgevallen hebben we deels laten liggen – hier zijn plekken ontstaan waar het goed vertoeven is voor muizen – werk aan de winkel dus voor de honden. In de stal is een pantry ontstaan en een houtkachel aangelegd, zodat het ook voor ons een gezellige plek wordt waar we kunnen vertoeven bij slecht weer.

De stal hoort bij het buitenleven. Voor de rustpauzes en ´s nachts zijn alle honden bij ons in de villa.

Een vaste dagindeling hebben we niet, wel een globale. De duur van het buiten zijn verschilt per dag en per hond en is afhankelijk van het weer, van de conditie, leeftijd en de vacht van de hond. In de zomer zijn de honden langer buiten dan bij slecht weer, als het een beetje regent en een hond heeft geen zin meer in beweging komt hij binnen terwijl de rest buiten blijft, een hele oude hond of een jonge pup is alleen even buiten maar wel meerdere keren.

Lopen, snuffelen, spelen, badderen in de tobbe. Stokje pakken, kijken wie belangstelling heeft en voor de neus van die hond gaan drentelen tot hij erachteraan gaat rennen. Als er veel honden belangstelling hebben voor m’n stok, voel ik me een hele Piet! Nieuwe  honden leren kennen, vriendjes maken. En natuurlijk ons in de gaten houden en ‘meehelpen’ als we buiten bezig zijn.

Ballen of stokken gooien doen we niet. Honden hebben zoveel hondendingen te doen, dat het niet nodig is als een soort activiteitenbegeleider te fungeren. Bovendien worden honden er vaak te opgewonden / gespannen door, en is de kans op ruzie (en verwondingen!) groot. Ook honden die thuis niet anders doen dan achter ballen of stokken aanrennen, gaan zich zo heel snel voor andere dingen interesseren en gaan net als de rest snuffelen, contact maken met andere honden, opletten waar andere honden mee bezig zijn (altijd kans dat er een wat boeiends ontdekt!), rennen! Soms zijn honden zo dwangmatig bezig met de bal, dat er in onze ogen weinig verschil is tussen zo’n hond en een junky die om z’n volgende shot heroine smeekt. Met plezier heeft het weinig meer te maken en vaak is zo’n hond een groot stuk van z’n vrijheid kwijt – het is een dwanghandeling geworden.

´s avonds tussen 20 en 21 uur gaan we de laatste keer met alle honden naar buiten. Als iedereen binnen is worden alle waterbakken nog een keer gecontroleerd en zo nodig gevuld en krijgt iedereen nog wat lekkers en dan hup, naar bed!
En mocht er ´s nachts een hond onrustig zijn: ik slaap een deur verder en ben er meteen bij.